തിരുവോണത്തലേന്നു് രാവിലെ മുതൽ അയാൾ ഒരു അലോസര ചിന്തയിലായിരുന്നു. വീട്, കുട്ടികൾ, തൊഴിലിടം, വീട്ടുജോലികൾ ഇവയ്ക്കിടയിൽ നട്ടം തിരിയുന്നതിനിടയിൽ മനോ സുഖമേകുന്ന വായനക്കോ സംഗീതത്തിനോ  ഒരിത്തിരി ഇടം ഒഴിച്ചിടാൻ കുടുംബിനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല. ചോദിച്ചാൽ പറയും. 


" ഇവിടെ മനുഷേൻ കിടന്നു ചക്രശ്വാസം വലിക്കുമ്പഴാ ഒരു പാട്ടും കൂത്തും. നാളെ ഓണാണെന്ന് വല്ല വിചാരവുമുണ്ടോ? നമുക്ക തൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ലേയ്."


ഇത് നല്ല പാതിയോട് നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന ഒരന്യായമല്ലേ?  സുഗന്ധവാഹിയായ ഇളം കാറ്റും പ്രകൃതിയുടെ  രമണീയ വിസ്മയങ്ങളും സംഗീതത്തിന്റെ ആനന്ദ നിർവൃതിയും  കലാലോകത്തിന്റെ മാസ്മരികതയും അവർക്കു കൂടി ആസ്വദിക്കാനുള്ള തല്ലേ? ഈ ഭൂമിയിലെ സുന്ദരനിമിഷങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി പങ്കിട്ടാലേ ഇതുവരെ കുടുംബത്തിനു വേണ്ടി എല്ലാം ത്യജിച്ച അവളോട് നീതി പുലർത്താൻ കഴിയൂ.


 എന്താ ദാസാ ഈ ബുദ്ധി നേരത്തെ തോന്നാഞ്ഞത്? 


"എല്ലാത്തിനും ഒരു സമയമുണ്ട് വിജയാ " 


മനസ്സിൽ ദാസനും വിജയനും ഒരു ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി.  


നാളെ തിരുവോണം. നഗരത്തിലെ പാർക്കിൽ ഇന്നു് സംഗീതസന്ധ്യയുണ്ട്. ഏറെ തടസ്സങ്ങൾ ഉയർത്തിയെങ്കിലും നാളെ മുതൽ വീട്ടിലെ ജോലികളും ബദ്ധപ്പാടുകളും സന്തോഷവും എല്ലാമെല്ലാം പങ്കിട്ടെടുക്കുന്ന ഒരു പുതിയ ഭർത്താവായി മാറാമെന്നുള്ള സ്നേഹനിർഭരമായ വാക്ദാനത്തിൽ അവളൊരുങ്ങി വന്നു.


 എ.സി. ഹാളിലെ കുഷൻ സീറ്റിൽ ചേർത്തിരുത്തി. 


"നമ്മുടെ ജീവിതവും ഇന്നു മുതൽ  ഒരു പുതിയ സമത്വസുന്ദരമായ സ്നേഹ സുരഭിലമായ ലോകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയാണു് "


സാവധാനം ഉയരുന്ന തിരശ്ശീല നോക്കി അയാളവളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു. അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് വിരിഞ്ഞിരുന്ന മന്ദ സ്മേരവും അതേ അരുണിമയും ആ സുന്ദരമുഖത്ത് ചെഞ്ചായം പൂശുന്നതുകണ്ട് ഒരുമ്മ നൽകാനുള്ള അദമ്യാവേശത്തിനു് അയാൾ പണിപ്പെട്ടാണു് അണകെട്ടിയത്.


മാസ്മരിക ശബ്ദവുമായി അനുഗൃഹീത ഗായകൻ വേദിയിൽ പാടുകയാണു്.  ശ്രോതാക്കൾ നനുത്ത തൂവലുകളായി ആസ്വാദനത്തിന്റെ ഉത്തുംഗ തലങ്ങളിലേക്ക് പറന്നുയരുന്നു.


" നിന്റെയേകാന്തമാം ഓർമ്മതൻ വീഥിയിൽ എന്നെയെന്നെങ്കിലും കാണും ....


കൈമുട്ടിൽ ആരോ ചൊറിയുന്നു. തുടർന്ന് ചെവിയിൽ മൃദു മന്ത്രണം.


"നാളെ പുട്ടിനു് കടല വാങ്ങിയിട്ടില്ലാട്ടോ "


ആലാപനത്തിന്റെ അഭൗമ തലത്തിൽ നിന്നു്  പൊടുന്നനെ ഞെട്ടറ്റ് താഴേക്ക് പതിച്ച അയാൾ ഇരച്ചുകയറിയ നിരാശയെ മറികടന്നു്  വീണ്ടും സംഗീതത്തിന്റെ ഉത്തുംഗ തലത്തിലേക്ക് തുഴഞ്ഞു പൊങ്ങി.


"അന്നുമെന്നാത്മാവ് നിന്നോട് മന്ത്രിക്കും നിന്നെ ഞാൻ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.

രാത്രി, പകലിനോടെ.....


വീണ്ടും കൈമുട്ടിൽ കരസ്പർശം

"ഇന്നു വാങ്ങിയാലേ വെള്ളത്തിലിട്ട് വക്കാൻ പറ്റൂ ട്ടോ "


അയാൾ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. കൂടെയെഴുന്നേറ്റ ഭാര്യ നിഷ്ക്കളങ്കമായി ചോദിക്കുന്നു.


" അപ്പോ പാട്ടു കേക്കണില്യേ?


" കേക്കാം. അതിനു മുൻപ് വെള്ളത്തിലിടട്ടെ "


"എന്ത്?


" നിന്നെ "


(Disclaimer

ഈ കുറിപ്പിലെ കഥാപാത്രങ്ങളുമായി ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതോ മരിച്ചവരോ ആയ ഒരു മനുഷ്യജീവികളുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലാത്തതാകുന്നു)

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

തുടക്കം

 ഇത് കഥയല്ല, ജീവിതത്തിന്റെ ഒരേടാണ്. പ്രീഡിഗ്രി തോറ്റ് തൊഴിലില്ലാത്ത തുല്യ ദുഃഖിതരുടെ താവളമായ വായനശാലയുടെ തിണ്ണ നിരങ്ങുന്ന കാലം. കാൽക്കാശ് കയ്യിലില്ലാത്തവൻ നേരിടുന്ന പരിഹാസത്തിനും പുച്ഛത്തിനും അവഹേളനത്തിനും കാല ദേശ ഭേദമില്ല. റിസ്റ്റ് വാച്ചുള്ളവനേയും പാന്റിട്ടവനേയും മൊക്കെ ആദരവോടെ കാണുന്ന കാലമാണ്.  അച്ഛന് ഒരു വാച്ചുണ്ട്. പ്രായാധിക്യം കൊണ്ട് ഇടക്കിടക്ക് തളർന്നിരുന്നു പോകുന്ന, വാച്ച് ഡോക്ടർ ജോണിച്ചേട്ടൻ വരെ കണ്ടാലുടൻ വെറ്റിലടക്കവച്ച് നമസ്കരിക്കുന്ന വാച്ച്. എറണാകുളത്ത് വാച്ചിന്റെ ഏത് മാറാരോഗവും ചികിത്സിച്ചു മാറ്റുന്ന സൂപ്പർ സ്പെഷലിസ്റ്റ് ഷേണായിക്ക് ജോണിച്ചേട്ടൻ ഈ കേസ് റഫർ ചെയ്തു. ജോണിച്ചേട്ടൻ സുല്ലിട്ട വാച്ച് ഷോണായി സവിധത്തിലെത്തിച്ചതാണ് ഞാൻ. വാച്ച് കയ്യിലെടുത്ത് തിരിച്ചും മറിച്ചും കുലുക്കിയും നോക്കി ഷേണായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഇതിവിടെയല്ല. ഈ വരിയിൽ തന്നെ 6 കടക്കപ്പുറം ഒരു ഷേണായുടെ കടയുണ്ട്. അവിടെയാവും ഭേദം. " മുന്നോട്ട് നടന്ന് കട കണ്ടു. . അതും ഷേണായി തന്നെ. പക്ഷെ ഇരുമ്പ് കടയാണ് !!! ആദ്യം ഇരച്ചുകയറിയത് ദേഷ്യമാണെങ്കിലും പഹയൻ ഷേണായിയുടെ നർമ്മബോധമോർത്തപ്പോ അതൊരു പുഞ്ചിരിയായി...
Read more

സ്ക്കൂൾ തുറപ്പ്.

 1960 കളുടെ അന്ത്യപാദത്തിലെ ഒരു സ്ക്കൂൾ തുറപ്പ് കാലം. അക്കാലത്ത് വീട്ടിൽ ഒരു കാലൻ കുടയുണ്ട്. മടക്കി നിലത്ത് കുത്തി നിർത്തിയാൽ ഒത്ത ഒരാളുയരം. മരക്കാലും മരം കൊണ്ടു പിടിക്കു പകരം വളഞ്ഞ അഗ്രവുമുള്ള വള കാലൻ കുട. പിന്നിലെ കാൽ നിലത്ത് കുത്തി ചില്ലറ അഭ്യാസം വേണം കുട നിവർത്താൻ. കുതിര ഞെക്കി കുടമടക്കുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ വിരലിലെ തൊലി ഇടയിൽ ഞെരിയും. നക്ഷത്രങ്ങളെണ്ണി നോക്കാനും പൊന്നീച്ചകളെ കാണാനുമുള്ള അസുലഭ നിമിഷങ്ങളാണത്. മഴക്കാലത്ത് മരക്കാൽ വെള്ളം കുടിച്ച് തടിച്ച് ചിലപ്പോൾ ഒറ്റക്ക് നിവർത്താന്നും പറ്റാതെയാകും. ഒരു വീട്ടിൽ നിന്ന് മൂന്നു കുട്ടികൾക്ക് ഒറ്റക്കുട. സാമ്പത്തികാസൂത്രണ മികവ് !! കൂട്ടുകാർ "ദേടാ കാലൻ കൊട വരണേയ് " എന്നാർത്തു വിളിക്കുമ്പോൾ കണ്ണു നിറയും. കുട കറക്കി വെള്ളം തെറിപ്പിച്ച് ഈർഷ്യ തീർത്ത് ഈ പണ്ടാരക്കുട ഒടിഞ്ഞു പോണേയെന്നു മുട്ടിപ്പായി പ്രാർത്ഥിക്കും. അംഗീകൃത കുട ഡോക്ടർ വേലു "ഇനിയിത് നന്നാക്കാനൊക്കൂലാ ചേട്ടാ " എന്ന് പറഞ്ഞ് ആയുധം താഴെ വച്ചപ്പോൾ കുടയ്ക്കും ഞങ്ങൾക്കും ശാപമോക്ഷമായി.  കാലൻ കുട പിന്നേയും സേവനം തുടർന്നു. ഉണങ്ങാൻ പനമ്പിൽ നിരത്തിയ നെല്ല് കൊത്താൻ ഒളികണ്ണിട്ട് വരുന...
Read more

ബേബിച്ചൻ

 "അപ്പൊ, വരണ ഞായറിന് വയ്യീട്ടഞ്ചിന് കോൽഞ്ചേരി സ്റ്റാന്റീ കണാടാ " എന്നും പറഞ്ഞു M80 ഇരമ്പിച്ചു പോയ ബേബിച്ചനെ കാണാൻ വെള്ളിയാഴ്ച തന്നെ ഞാൻ പോയിരുന്നു.  കിടന്നുറങ്ങുന്നത് പോലെയെന്നൊക്കെ ആരോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.  ഏതായാലും ബൈബിൾ വചനങ്ങളും കുന്തുരുക്കപ്പുകയും തേങ്ങലുകളും കെട്ടു പിണഞ്ഞ ഹാളിലേക്ക് ഞാൻ കയറിയില്ല. മോളിപ്പെണ്ണ് നെഞ്ചത്ത് വീണ്ട് കിടന്ന് " ഇച്ചായാ... ന്ന് ചങ്കുപൊട്ടി വിളിച്ചിട്ടും അവൻ കണ്ണു തുറന്ന് നോക്കിയില്ല. പിന്നല്ലേ എന്നെ നോക്കുന്നു ! ആളുകൾ ചെറുസംഘങ്ങളായി നിന്ന് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. തീരെച്ചെറിയ രണ്ടോ മൂന്നോ കുട്ടികൾ നിരത്തിയ കസേരകൾക്കു ചുറ്റും ഓടിക്കളിക്കുന്നു.  ഒരു മൗഢ്യം എന്നെ വന്ന് പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.  ചുറ്റുമുയരുന്ന ശബ്ദവീചികൾ ഏറെയകലെ നിന്നെന്നവണ്ണം കാതിൽ വന്ന് വീഴുന്നുണ്ട്. ഞാനാ മുറ്റം വിട്ട് ചരട് പൊട്ടിയ പട്ടം പോലെ അവിടവിടെ അലഞ്ഞു നടന്നു. പതുക്കോളിലെ മോട്ടർ പുരയുടെ മുകളിൽ, വായനശാലത്തിണ്ണയിൽ , തങ്കച്ചന്റെ ചായക്കടയിൽ, സൊസൈറ്റിയുടെ വളക്കടയിൽ അങ്ങനെ അവനെ കാണാറുള്ളിടത്താക്കെ. പള്ളിയിലേക്ക് തിരക്കിട്ടു നടക്കുന്നവരിൽ ചിലർ വരുന്നില്ലേന്ന് ചോദിക്കുന്നുണ്ടായ...
Read more