എനിക്കൊരാഗ്രഹമുണ്ട്. ഒരിക്കലും നടക്കാത്ത ആഗ്രഹം. അദൃശ്യനായി ചെന്ന് നന്ദിനിടീച്ചറുടെ ക്ളാസിലിരിക്കണം. 


അത് സാധിക്കുമെങ്കിൽ ഞാനാദ്യം പോകുക എന്നെ അഞ്ചിലും ആറിലും കണക്ക് പഠിപ്പിച്ച തൊട്ടയൽവാസിയായിരുന്ന നന്ദിനി സാറിന്റെ ക്ളാസിലേക്കാണ്. ടീച്ചറമ്മാർക്ക് വൈകീട്ട് ചായയും പരിപ്പുവടയോ സുഖിയനോ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വരുന്നത് എന്റെ സഹ മടിയനായ ജോണിയാണ്. അതിലൊരു പരിപ്പുവടയാണ് അവന് പ്രതിഫലം. അയൽവാസിപ്പയ്യനോടുള്ള സ്നേഹ വാത്സല്യം കൊണ്ട് നന്ദിനി സാർ ഒരു തുണ്ട് പരിപ്പുവട എന്നെ വിളിച്ചു തരും. ആ തുണ്ടിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ കഷ്ണം അടർത്തി ഞാൻ സെലീനക്ക് കൊടുക്കും. പത്തു വയസ്സുകാരന്റെ ഭാവി വധുവാണ് സെലീന !!. അവൾ നന്നായി പഠിക്കും. അതുകൊണ്ട് ഞാനും ബുദ്ധിമുട്ടി പഠിക്കും. എങ്ങാൻ തോറ്റുപോയാൽ താഴെ ക്ളാസിൽ പഠിക്കുന്ന എനിക്ക് മുകളിലെ ക്ളാസിൽ പഠിക്കുന്ന സെലീനയെ അവളുടെ വീട്ടുകാർ കെട്ടിച്ച് തരൂല്ലാ. അത്രയൊക്കെ ഭാവിയെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാനുള്ള ബോധമെനിക്ക് പത്ത് വയസ്സിലും ഉണ്ടായിരുന്നു !!!


പിന്നേയും വലിയൊരു പ്രശ്നം അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട്. അവൾ കൃസ്ത്യാനിയാണ്. ആ ഗൗരവമേറിയ പ്രശ്നത്തിനുള്ള പോംവഴി അവൾ തന്നെ രഹസ്യമായി എന്നോട് പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട്.


"മ്മക്ക് ഒളിച്ചോടി വയനാട്ടിലുള്ള അമ്മ വീടിനടുത്ത് പോയി താമസിക്കാം. " അവളുടെ അമ്മാച്ചമ്മാർ കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരാണത്രെ. കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർക്ക് ജാതിയും മതവുമില്ല പോലും . 


അത് നല്ലൊരൈഡിയയാണെന്ന് ഞാനും സമ്മതിച്ചു. പക്ഷെ ഒരു കരാർ. ഒരുമിച്ച് താമസിക്കുമ്പോൾ വീട്ടിൽ ഇറച്ചിയും മീനും വയ്ക്കാൻ പറ്റൂലാ !!


അതൊക്കെ പോകട്ടെ, ടീച്ചർ 16 x 16 വരെയുള്ള ഗുണനപ്പട്ടിക കാണാതെ ചൊല്ലാൻ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ എനിക്കിപ്പോൾ 12 വരെയുള്ള പട്ടികയേ ഓർമ്മയുള്ളൂ. കാരണം ബാക്കി പഠിപ്പിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് മഞ്ഞപ്പിത്തം കാരണം ക്ളാസിൽ പോകാൻ പറ്റിയില്ല. അസുഖം മാറി ക്ളാസിൽ ചെന്നയന്ന് ടീച്ചർ എന്റ നോട്ട്ബുക്കിൽ 13 മുതൽ 16 വരെയുള്ള പട്ടിക എഴുതിത്തന്നതാണ്. പക്ഷെ മടിയനായ ഞാൻ സെലീന ഇടക്കിടെ പറഞ്ഞിട്ടു പോലും അത് ഉരുവിട്ട് പഠിച്ചില്ല. 


അതിന്റെ കുറവ് ഞാൻ കഴിഞ്ഞയാഴ്ച അറിഞ്ഞു. വാഴക്കിടാൻ 15 കിലോ വളം വാങ്ങിയിട്ട് ആ കള്ളൻ പറഞ്ഞ കാശ് കൊടുത്തു. വീട്ടിൽ വന്നു കാൽക്കുലേറ്ററിൽ നോക്കിയപ്പോൾ 60 രൂപ കൂടുതൽ കൊടുത്തു !!


 പറ്റിയ പറ്റിൽ ഖിന്നനായി സിറ്റൗട്ടിലെ ഇരുട്ടിൽ കസേരയിൽ ചാഞ്ഞ് മിഴിയൊന്നടഞ്ഞതേയുള്ളൂ.കുട്ടിക്കൂറയുടെയും കാച്ചെണ്ണയുടേയും സുഗന്ധം തെക്കൻ കാറ്റിന്റെ കൈപ്പിടിച്ച് വന്ന് ചുറ്റും പരന്നു.


ഇളം നീല വോയിൽ സാരി ചുറ്റിയ ടീച്ചർ കുനിഞ്ഞു എന്റെ നിക്കർ വലിച്ചു പിടിച്ച് പാണലിന്റെ വടി യോങ്ങുന്നു !


" ഞാനന്നേ പറഞ്ഞതല്ലേ? ഇപ്പോ എന്തായി ? ചുമ്മാ കാശ് കൊണ്ട കളഞ്ഞില്ലേ?


പുറത്ത് നല്ല മഴ . എങ്കിലും ഞാൻ വിയർക്കുകയാണല്ലോ ! ഇന്നുതന്നെ പട്ടിക പഠിച്ചിട്ടു കാര്യം. പതിമൂന്നൊന്ന് പതിമൂന്ന്

പതിമൂന്ന് രണ്ട് ഇരുപത്താറ്

പതിമൂന്ന് മൂന്ന് മുപ്പത്തൊമ്പത്

പതിമൂന്ന് നാല് .........


അങ്ങകലെ ആകാശച്ചെരുവിൽ ഒരു കുഞ്ഞുനക്ഷത്രം കണ്ണു ചിമ്മുന്നു. സ്ക്കൂളിൽ വൈകീട്ട് ചായയോടൊപ്പമുള്ള പരിപ്പുവടയുടെ ഒരു തുണ്ട് എന്റെ നേരെ നീട്ടി നക്ഷത്രം പറഞ്ഞു.


"വേഗം പഠിച്ച് ചൊല്ലി ക്കേൾപ്പിക്ക്. പരിപ്പു വട വേണ്ടേ നിനക്ക് ?


ഞാൻ ചൊല്ലാൻ തുടങ്ങി


പതിമൂന്ന് നാല് അമ്പത്തി രണ്ട്

പതിമൂന്നഞ്ച് അറുപത്തഞ്ച് ...


അക്ഷരപ്പൂട്ടുകൾ തുറന്നു തന്ന എല്ലാ ഗുരു നാഥർക്കും സ്നേഹാദരങ്ങൾ.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

തുടക്കം

 ഇത് കഥയല്ല, ജീവിതത്തിന്റെ ഒരേടാണ്. പ്രീഡിഗ്രി തോറ്റ് തൊഴിലില്ലാത്ത തുല്യ ദുഃഖിതരുടെ താവളമായ വായനശാലയുടെ തിണ്ണ നിരങ്ങുന്ന കാലം. കാൽക്കാശ് കയ്യിലില്ലാത്തവൻ നേരിടുന്ന പരിഹാസത്തിനും പുച്ഛത്തിനും അവഹേളനത്തിനും കാല ദേശ ഭേദമില്ല. റിസ്റ്റ് വാച്ചുള്ളവനേയും പാന്റിട്ടവനേയും മൊക്കെ ആദരവോടെ കാണുന്ന കാലമാണ്.  അച്ഛന് ഒരു വാച്ചുണ്ട്. പ്രായാധിക്യം കൊണ്ട് ഇടക്കിടക്ക് തളർന്നിരുന്നു പോകുന്ന, വാച്ച് ഡോക്ടർ ജോണിച്ചേട്ടൻ വരെ കണ്ടാലുടൻ വെറ്റിലടക്കവച്ച് നമസ്കരിക്കുന്ന വാച്ച്. എറണാകുളത്ത് വാച്ചിന്റെ ഏത് മാറാരോഗവും ചികിത്സിച്ചു മാറ്റുന്ന സൂപ്പർ സ്പെഷലിസ്റ്റ് ഷേണായിക്ക് ജോണിച്ചേട്ടൻ ഈ കേസ് റഫർ ചെയ്തു. ജോണിച്ചേട്ടൻ സുല്ലിട്ട വാച്ച് ഷോണായി സവിധത്തിലെത്തിച്ചതാണ് ഞാൻ. വാച്ച് കയ്യിലെടുത്ത് തിരിച്ചും മറിച്ചും കുലുക്കിയും നോക്കി ഷേണായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഇതിവിടെയല്ല. ഈ വരിയിൽ തന്നെ 6 കടക്കപ്പുറം ഒരു ഷേണായുടെ കടയുണ്ട്. അവിടെയാവും ഭേദം. " മുന്നോട്ട് നടന്ന് കട കണ്ടു. . അതും ഷേണായി തന്നെ. പക്ഷെ ഇരുമ്പ് കടയാണ് !!! ആദ്യം ഇരച്ചുകയറിയത് ദേഷ്യമാണെങ്കിലും പഹയൻ ഷേണായിയുടെ നർമ്മബോധമോർത്തപ്പോ അതൊരു പുഞ്ചിരിയായി...
Read more

സ്ക്കൂൾ തുറപ്പ്.

 1960 കളുടെ അന്ത്യപാദത്തിലെ ഒരു സ്ക്കൂൾ തുറപ്പ് കാലം. അക്കാലത്ത് വീട്ടിൽ ഒരു കാലൻ കുടയുണ്ട്. മടക്കി നിലത്ത് കുത്തി നിർത്തിയാൽ ഒത്ത ഒരാളുയരം. മരക്കാലും മരം കൊണ്ടു പിടിക്കു പകരം വളഞ്ഞ അഗ്രവുമുള്ള വള കാലൻ കുട. പിന്നിലെ കാൽ നിലത്ത് കുത്തി ചില്ലറ അഭ്യാസം വേണം കുട നിവർത്താൻ. കുതിര ഞെക്കി കുടമടക്കുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ വിരലിലെ തൊലി ഇടയിൽ ഞെരിയും. നക്ഷത്രങ്ങളെണ്ണി നോക്കാനും പൊന്നീച്ചകളെ കാണാനുമുള്ള അസുലഭ നിമിഷങ്ങളാണത്. മഴക്കാലത്ത് മരക്കാൽ വെള്ളം കുടിച്ച് തടിച്ച് ചിലപ്പോൾ ഒറ്റക്ക് നിവർത്താന്നും പറ്റാതെയാകും. ഒരു വീട്ടിൽ നിന്ന് മൂന്നു കുട്ടികൾക്ക് ഒറ്റക്കുട. സാമ്പത്തികാസൂത്രണ മികവ് !! കൂട്ടുകാർ "ദേടാ കാലൻ കൊട വരണേയ് " എന്നാർത്തു വിളിക്കുമ്പോൾ കണ്ണു നിറയും. കുട കറക്കി വെള്ളം തെറിപ്പിച്ച് ഈർഷ്യ തീർത്ത് ഈ പണ്ടാരക്കുട ഒടിഞ്ഞു പോണേയെന്നു മുട്ടിപ്പായി പ്രാർത്ഥിക്കും. അംഗീകൃത കുട ഡോക്ടർ വേലു "ഇനിയിത് നന്നാക്കാനൊക്കൂലാ ചേട്ടാ " എന്ന് പറഞ്ഞ് ആയുധം താഴെ വച്ചപ്പോൾ കുടയ്ക്കും ഞങ്ങൾക്കും ശാപമോക്ഷമായി.  കാലൻ കുട പിന്നേയും സേവനം തുടർന്നു. ഉണങ്ങാൻ പനമ്പിൽ നിരത്തിയ നെല്ല് കൊത്താൻ ഒളികണ്ണിട്ട് വരുന...
Read more

ബേബിച്ചൻ

 "അപ്പൊ, വരണ ഞായറിന് വയ്യീട്ടഞ്ചിന് കോൽഞ്ചേരി സ്റ്റാന്റീ കണാടാ " എന്നും പറഞ്ഞു M80 ഇരമ്പിച്ചു പോയ ബേബിച്ചനെ കാണാൻ വെള്ളിയാഴ്ച തന്നെ ഞാൻ പോയിരുന്നു.  കിടന്നുറങ്ങുന്നത് പോലെയെന്നൊക്കെ ആരോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.  ഏതായാലും ബൈബിൾ വചനങ്ങളും കുന്തുരുക്കപ്പുകയും തേങ്ങലുകളും കെട്ടു പിണഞ്ഞ ഹാളിലേക്ക് ഞാൻ കയറിയില്ല. മോളിപ്പെണ്ണ് നെഞ്ചത്ത് വീണ്ട് കിടന്ന് " ഇച്ചായാ... ന്ന് ചങ്കുപൊട്ടി വിളിച്ചിട്ടും അവൻ കണ്ണു തുറന്ന് നോക്കിയില്ല. പിന്നല്ലേ എന്നെ നോക്കുന്നു ! ആളുകൾ ചെറുസംഘങ്ങളായി നിന്ന് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. തീരെച്ചെറിയ രണ്ടോ മൂന്നോ കുട്ടികൾ നിരത്തിയ കസേരകൾക്കു ചുറ്റും ഓടിക്കളിക്കുന്നു.  ഒരു മൗഢ്യം എന്നെ വന്ന് പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.  ചുറ്റുമുയരുന്ന ശബ്ദവീചികൾ ഏറെയകലെ നിന്നെന്നവണ്ണം കാതിൽ വന്ന് വീഴുന്നുണ്ട്. ഞാനാ മുറ്റം വിട്ട് ചരട് പൊട്ടിയ പട്ടം പോലെ അവിടവിടെ അലഞ്ഞു നടന്നു. പതുക്കോളിലെ മോട്ടർ പുരയുടെ മുകളിൽ, വായനശാലത്തിണ്ണയിൽ , തങ്കച്ചന്റെ ചായക്കടയിൽ, സൊസൈറ്റിയുടെ വളക്കടയിൽ അങ്ങനെ അവനെ കാണാറുള്ളിടത്താക്കെ. പള്ളിയിലേക്ക് തിരക്കിട്ടു നടക്കുന്നവരിൽ ചിലർ വരുന്നില്ലേന്ന് ചോദിക്കുന്നുണ്ടായ...
Read more